DKK we wrześniu: „Ogrodnik i śmierć”

🍂23 września – pierwszy dzień jesieni. To dobry moment, by zatrzymać się na chwilę i porozmawiać o odchodzeniu, przemijaniu i tym, co pozostaje po nas.

Doskonale wpisała się w ten klimat nasza wrześniowa lektura „Ogrodnik i śmierć” Georgiego Gospodinowa. To książka, w której śmierć nie jest jedynie końcem, ale staje się punktem wyjścia do rozmowy o pamięci, bliskości, stracie i ludzkiej potrzebie oswajania tego, co nieuchronne. Większość klubowiczów doceniła sposób w jaki autor ujął trudny temat odchodzenia swojego ojca. Skupił się na fragmentach życia, obrazach i anegdotach, które okrasił poetycką i filozoficzną refleksją. Książka mimo małej objętości pełna jest trafnych spostrzeżeń, celnych refleksji, długo pozostających w pamięci czytelnika.

„Niesamowite ile obrażeń może spowodować życie”

„Z roku na rok żyje się nam coraz lepiej, z dnia na dzień – gorzej”

„Dzieciństwo jest pionem – starość jest horyzontalna”

Motyw ogrodu ma w książce znaczenie symboliczne. Jest przestrzenią życia, wzrostu i odradzania się, ale jednocześnie przypomina o nieuchronnym przemijaniu. Rośliny, które trzeba pielęgnować, a które z czasem więdną i obumierają, stają się obrazem ludzkiego życia. Ogród można więc odczytać jako metaforę świata, w którym narodziny, rozwój i śmierć są ze sobą nierozerwalnie związane.

Jest to także przestrzeń oswajania śmierci. Pielęgnowanie ogrodu daje człowiekowi poczucie ładu i sprawczości wobec tego, czego nie można ostatecznie kontrolować. W tym sensie ogród staje się miejscem spotkania życia ze śmiercią, natury z przemijaniem i codzienności z tym, co nieuchronne.

Wszyscy zgodziliśmy się, że to nie jest książka o śmierci, a o tęsknocie za życiem, które odchodzi🍁Dziękujemy za kolejne spotkanie pełne refleksji, rozmów i różnych odczytań tej niezwykłej książki. 📚